تئوری انقلاب بر اساس «روان‌شناسی اجتماعی» در نشریة «نجف» از حوزه نجف عصر مشروطه
25 بازدید
محل نشر: آموزه » بهار 1382 - شماره 2 (42 صفحه - از 75 تا 116)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
برای بررسی حیات اجتماعی و فراز و نشیب‏های آن و به ویژه برای شناخت انقلاب‏ها، پرداختن به روحیات اجتماعی که در گروه‏ها و ارتباط‏های آنها شکل می‏گیرد، دارای اهمیت است. از سوی دیگر، حصول این نوع از شناخت در مسیر آسیب‏شناسی سیاسی ـ اجتماعی و توانایی پیش‏بینی حوادث ویژه سیاسی، اهمیت بسیار زیادی دارد؛ از این رو لازم است تا روحیات جمعی و به تبع آن، عوارض و ذاتیات جامعه در کانون توجه قرار گیرد. نهضت اصلاحی مشروطه که با حفظ برخی ساختارهای حکومتی، تنها به‏دنبال اصلاح برخی از ساز و کارهای اجتماعی ـ سیاسی بود(1) به بسیج انبوه مردم نیاز داشت؛ بنابراین به نوعی از روان‏شناسی اجتماعی نیازمند بود که از آن به روان‏شناسی انقلاب تعبیر می‏شود. بازتاب توجه پاسخ‏گویانه به چنین نیازی در برخی از مقاله‏های محقّقانه حوزه نجف (نشریه نجف) مشاهده می‏گردد؛ از این روی، شایسته است تا این بُعد فکری از نهضت مشروطه مورد مطالعه قرار گیرد. نوشتار حاضر، عهده‏دار معرفی تلاش محققانه‏ای در این زمینه است. نشریه نجف از معدود نشریه‏های فارسی‏زبان در نجف می‏باشد که توسط روحانی فرزانه جناب سیدمسلم آل‏زوین در سال 1328 ق و به قلم برخی نویسندگان برجسته نجف، شروع به انتشار هفتگی کرد. این مقاله بر اساس یکی از سلسله مقاله‏های آن تنظیم شده است. در این نوشتار، ابعاد نظریه‏پردازی نویسنده این سلسله مقاله‏ها بررسی می‏شود، چنان‏که تلاش خواهد شد، همراه با بحثی تطبیقی در مباحث روان‏شناسی اجتماعی نوین و شاخصه‏های انقلاب، جایگاه نظریه روان‏شناسانه نشریه نجف، در تاریخ نظریه‏پردازی‏های انقلاب تبیین شود...
آدرس اینترنتی